Schüssler celzouten

Dr. Schüssler celzouttherapie

Zouten vormen opgelost in water ionen en deze hebben op hun beurt een elektrische lading. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat zouten een belangrijke rol hebben in de waterige omgeving van een mens en dierlijk lichaam. Deze ionen beïnvloeden op hun beurt de stofwisseling van de cellen in het lichaam. Transport van zouten via het celmembraan gebeurt actief via zogenaamde ionenpompen en ook passief door diffusie.
De lever en de nieren spelen een belangrijke rol bij het vasthouden of uitscheiden van zouten. Als door bijvoorbeeld stress, te weinig drinken, vaccinaties, etc. deze organen overbelast raken wordt de minerale zout balans verstoord. De samenstelling van de vloeistof die om de cellen heen stroomt en het bloedplasma zal veranderen.

 

De celzouten van dr. Schüssler werken door hun signaalfunctie in op het celmembraan van de cellen, zodat de cellen zelf hun tekorten kunnen aanvullen. Om dit te kunnen doen worden de celzouten verwreven en juist niet geschud, zoals in de homeopathie. Op deze manier wordt de minerale zout samenstelling in de cellen verbeterd.
Een ander verschil is dat homeopathisch verdunde en gepotentieerde zouten de weerstand prikkelen om juist een teveel aan zouten in de vloeistof om de cellen te verwijderen.
Via voedingssupplementen, zoals gebruikt bij de orthomoleculaire geneeskunde, worden tekorten aan mineralen aangevuld. Dus ook een heel ander principe dan Schüsslers celzouttherapie.

 

Er bestaan 12 celzouten die later zijn aangevuld met nog 12 toegevoegde zouten (waaronder mangaan en koper) met allemaal een andere indicatie. Ik gebruik de celzouten vaak in combinatie met andere middelen, maar hij kan ook als een op zichzelf staande therapie worden toegepast. Hieronder een kort lijstje van indicaties.

 

De 12 celzouten volgens dr. Schüßler

Hieronder kunt u lezen over de algemene biochemische werking van minerale zouten in het lichaam.
De Schußler celzouten zijn op de volgende minerale zouten gebaseerd maar in sterk verdunde (verwreven) vorm. De celzouten ondersteunen de biochemsiche werkingen in het lichaam.

 

  • Calcium fluoratum, (nr.1)
    Calcium fluoratum is verantwoordelijk voor de elasticiteit van het bindweefsel, dus voor banden, weefsel, vaten, spieren en bovendien voor het glazuur en het botoppervlak. Het oppervlak beschermende hoornstof (keratine) wordt door calcium fluoratum gebonden
  • Calcium phosphoricum, (nr.2)
    Calcium phosphoricum is het belangrijkste botopbouwmiddel en vormt het tandbeen. Verder is het nodig voor de vorming van bloed, de eiwit- en celopbouw.
  • Ferrum phosphoricum (nr.3)
    Ferrum phosphoricum is een wezenlijk bestanddeel van de rode bloedlichaampjes. Het bindt zuurstof in de rode bloedlichamen waardoor deze tot de cellen wordt getransporteerd.
  • Kalium chloratum (nr.4)
    Kalium chloratum zorgt voor de binding en opbouw van vezels in het lichaam, deze zijn een wezenlijk bestandsdeel van het bindweefsel. Tevens beïnvloedt het de werkzaamheid van de klieren.
  • Kalium phosphoricum (nr.5)
    In verbinding met natrium chloratum zorgt kalium phosphoricum voor de opbouw van nieuw weefsel. Kalium phosphoricum komt voor in alle hersen- en zenuwcellen, in het bloed en in de spieren en is een onontbeerlijke energiedrager. Het bindt lecithine in het lichaam.
  • Kalium sulfuricum (nr.6)
    Kalium sulfuricum is een zuurstofdrager. Het is onontbeerlijk voor regelmatige celvernieuwing. In het huidoppervlak is kalium sulfuricum nodig voor de pigmentvorming (bruin worden). Samen met calcium fluoratum vormt het de bovenste laag van de huid . Kalium sulfuricum is brandstof is voor de alvleesklier.
    Bij het gebruik van kalium sulfuricum als celzout – nr.6 is het sterk aan te bevelen om gelijktijdig nr.10 natrium sulfuricum in dubbele hoeveelheid te gebruiken.
  • Magnesium phosphoricum (nr.7)
    Magnesium phosphoricum is medeverantwoordelijk voor de opbouw van de botten. Magnesium phosphoricum stuurt het vegetatieve zenuw-stelsel aan en heeft hierdoor invloed op de werking van het hart, de zenuwen, de bloedsomloop, de klieren, de verteringsorganen en de stofwisseling. Het beïnvloedt alle bezigheden van het organisme die niet met de wil aan te sturen zijn. Via de klieren werkt magnesium phosphoricum in op het basaalmetabolisme.
  • Natrium chloratum (nr.8)
    Natrium chloratum vermenigvuldigt de hoeveelheid rode bloedlichaampjes. Het is nodig voor de opbouw van slijm (mucin) in het lichaam en is zo betrokken bij de opbouw van alle slijmvliezen. Het reguleert de warmte- en vochthuishouding in het lichaam, het vormt kraakbeenweefsel en gewrichtsvocht. Het is in principe verantwoordelijk voor alle lichaamsdelen die niet doorbloed worden, omdat natrium chloratum door de vochtaantrekkende werking deze verbindt met de stofwisselingskringloop.
  • Natrium phosphoricum (nr.9)
    Natrium phosphoricum ondersteunt het lichaam bij de uitscheiding van urinezuren zodat ophopingen of afzettingen wordenvermeden. Het reguleert de vetstof-wisseling en is verantwoordelijk voor de afbraak van suiker.
  • Natrium sulfuricum (nr.10)
    Natrium sulfuricum is een belangrijk ondersteuningsmiddel voor de lever, gal en de dikke darm. Het reguleert bovendien de suikerhuishouding.
  • Silicea (nr.11)
    In alle cellen van het menselijk lichaam bevinden zich grote hoeveelheden kiezelzuur. Silicea is hoofdverantwoordelijk voor de sterkte van het bindweefsel, vooral voor de huid, haren en nagels. Silicea is bovendien belangrijk voor het bindvlies van het oog. Silicea reguleert het geleidend vermogen van de zenuwbanen. Met behulp van silicea kunnen in het bindweefsel zuren worden ingekapseld.
    Bij het gebruik van silicea als celzout – nr.11 is het sterk aan te bevelen om gelijktijdig nr.9 natrium phosphoricum in dubbele hoeveelheid te gebruiken.
  • Calcium sulfuricum (nr.12)
    Calcium sulfuricum dat voornamelijk in de lever, gal en spieren voorkomt werkt slijmoplossend en bevordert de uitscheiding.
    Het is brandstof voor bindweefselcellen.